Achremowce
Wstęp
Achremowce to małe agromiasteczko położone w rejonie brasławskim obwodu witebskiego na Białorusi, znajdujące się około 8 km na południowy wschód od Brasławia, nad jeziorem Drywiaty. Historia tej miejscowości sięga wielu wieków wstecz, a jej dzieje są nierozerwalnie związane z losami szlachty polskiej oraz zmieniającymi się granicami państw. Dziś Achremowce są siedzibą sielsowietu i pełnią ważną rolę w lokalnej społeczności.
Historia Achremowców
Dawniej znane jako Dwór Olgierdowszczyzna, Achremowce przeszły wiele zmian nazw i właścicieli. W XVIII wieku dobra te przeszły na własność rodziny Achremowiczów, co zaowocowało ich nową nazwą. W 1748 roku majątek został sprzedany Janowi Augustowi Hylzenowi i jego żonie Konstancji z Broel-Platerów, którzy wybudowali tu rezydencję i zmienili nazwę na Belmont. Dziś nie pozostało po niej wiele, ale nazwa parku wciąż przypomina o dawnych czasach.
Rodzina Hylzenów miała znaczący wpływ na rozwój regionu. Józef Jerzy Hylzen w swoim testamencie z 1783 roku zadeklarował chęć uwolnienia swoich poddanych oraz wsparcia edukacji i pomocy dla ubogich. Niestety, testament nie został zrealizowany, a majątek przeszedł w ręce kolejnych właścicieli, w tym Mikołaja Manuzziego oraz jego syna Stanisława.
W XIX wieku Belmont był miejscem sporów prawnych między rodziną Platerów a Strutyńskimi. Po wielu latach walki majątek przeszedł w ręce Wilhelma Ignacego Broel-Platera, a następnie jego syna Feliksa Witolda Broel-Platera, który był ostatnim właścicielem przed II wojną światową.
Zmiany polityczne i demograficzne
Po III rozbiorze Polski w 1795 roku Belmont znalazł się w obrębie guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. W 1921 roku, po ustabilizowaniu się granicy polsko-radzieckiej, Achremowce powróciły do Polski i weszły w skład gminy Brasław. Z danych Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku wynika, że wieś zamieszkiwało 331 osób o różnych wyznaniach i narodowościach.
W okresie międzywojennym miejscowość dynamicznie się rozwijała. W 1936 roku wybudowano tu Szkołę Powszechną im. Józefa Piłsudskiego, co podkreślało znaczenie edukacji w społeczności lokalnej. Niestety II wojna światowa przyniosła ogromne straty – Achremowce zostały niemal całkowicie spalone, ocalało jedynie dziewięć domów.
Współczesność Achremowców
Po wojnie miejscowość znalazła się w granicach ZSRR, a od 1991 roku należy do Republiki Białorusi. W czasach sowieckich działał tu kołchoz „Szlak Lenina”, a obecnie funkcjonują różne zakłady produkcyjne takie jak fabryka brykietów torfowych czy mleczarnia. Mieszkańcy mogą korzystać z różnych instytucji publicznych, takich jak szkoła średnia, przedszkole czy dom kultury.
Z danych demograficznych wynika, że liczba ludności zmieniała się na przestrzeni lat: od 233 mieszkańców w 1798 roku do 1549 osób w 1995 roku. W ostatnich latach liczba ta spadła do około 1312 mieszkańców w 2009 roku.
Zabytki i obiekty kulturowe
W Achremowcach znajdują się liczne zabytki, które świadczą o bogatej historii regionu. Do najważniejszych z nich należy kaplica grobowa Platerów na cmentarzu katolickim z 1858 roku oraz cerkiew św. Mikołaja z lat 1885-1886. W centrum miejscowości znajduje się także zbiorowa mogiła żołnierzy radzieckich z 1944 roku oraz pomnik ku czci poległych partyzantów.
Pozostałością po dawnych rezydencjach jest park romantyczny o powierzchni 65 ha, który został założony przez Potockich. Obecnie nosi imię Iwana Miczurina i składa się z dwóch części: górnej otaczającej ruiny dworu oraz dolnej nad jeziorem Drywiaty. Park jest miejscem spacerowym oraz edukacyjnym dzięki wytyczonym ścieżkom przyrodniczym.
Zakończenie
Achremowce to miejsce o bogatej historii i różnorodnych tradycjach kulturowych. Pomimo wielu zmian politycznych oraz demograficznych miejscowość zachowała swój unikalny charakter. Dziś jest to agromiasteczko, które stara się łączyć dziedzictwo przeszłości z nowoczesnością, oferując mieszkańcom i turystom wiele atrakcji oraz możliwości rozwoju. Zachowanie zabytków oraz promowanie lokalnych tradycji są kluczowe dla przyszłości Achremowców i ich społeczności.
Artykuł sporządzony na podstawie: Wikipedia (PL).